Behandeldoel: genezen of leren omgaan met problemen?
Tóm tắt
Patiënten met persoonlijkheidsstoornissen staan sinds jaar en dag te boek als moeilijke mensen die voor een hoop overlast kunnen zorgen, niet alleen in de maatschappij maar ook in de behandelsetting. Hun prognose wordt steevast als ongunstig aangemerkt, ook al suggereert recent onderzoek dat dit niet terecht is. Een belangrijke discussie gaat over de vraag wat realistische behandeldoelen zijn. Kunnen patiënten genezen van hun persoonlijkheidsstoornis, zoals wordt gesteld door sommige psychotherapeuten die zich in de (langdurige en intensieve) behandeling hebben gespecialiseerd? Of is deze ambitie te hoog gegrepen en mogen we blij zijn als we patiënten met persoonlijkheidsstoornissen kunnen leren om op een betere (lees: meer adaptieve) manier om te gaan met hun eigenaardigheden? Om een standpunt in dit debat te kunnen bepalen, wordt stilgestaan bij de wortels van het debat alsook bij recente onderzoeksbevindingen.
Tài liệu tham khảo
Paris J (1998) Working with traits. Northdale, NJ: Jason Aronson
Roberts BW & Caspi A (2001) Personality development and the person-situation debate: it’s déjà vu all over again. Psychological inquiry 12: 104-109
James W (1890) Principles of psychology. New York, NY: Holt (p 124)
Roberts BW & DelVecchio WF (2000) The rank-order consistency of personality traits from childhood to old age: a quantitative review of longitudinal studies. Psychological bulletin 126: 3- 25
Roberts BW ea (2006) Patterns of mean-level change in personality traits across the life course: a meta-analysis of longitudinal studies. Psychological bulletin 132: 1-25
Rutter M & Silberg J (2002) Gene-environment interplay in relation to emotional and behavioral disturbance. Annual review of psychology 53: 463-490
Caspi A ea (2002) Role of genotype in the cycle of violence in maltreated children. Science 297: 851-854
Kandel ER (1998) A new intellectual framework for psychiatry. American journal of psychiatry 155: 457-469
Cohen P & Cohen J (1984) The clinician’s illusion. Archives of general psychiatry 41: 1178-1182
Cohen P ea (2005) The children in the community study of developmental course of personality disorders. Journal of personality disorders 19: 466-486
Perry JC (1993) Longitudinal studies of personality disorders. Journal of personality disorders (Supplement): 63-85; Perry JC ea (1999) Effectiveness of psychotherapy for personality disorders. American journal of psychiatry 156: 1312-1321
Zie oa Leichsenring F & Leibing E (2003) The effectiveness of psychodynamic therapy and cognitive behavior therapy in the treatment of personality disorders: a meta-analysis. American journal of psychiatry 160: 1223-1232
Thelen E & Smith LB (1994) A dynamic systems approach to the development of cognition and action. Cambridge, MA: MIT Press
Mahoney MJ (1991) Human change processes: the scientific foundations of psychotherapy. New York, NY: Basic Books; Schippers GM (2000) De dynamiek in verslaving. Amsterdam: Vossiuspers AUP
Hayes AM & Strauss JL (1998) Dynamic systems theory as a paradigm for the study of change in psychotherapy: an application to cognitive therapy for depression. Journal of consulting and clinical psychology 66: 939-947
Raine A ea (2003) Effects of environmental enrichment at ages 3-5 on schizotypal and antisocial behavior at ages 17 and 23 years. American journal of psychiatry 160: 1627-1635
Schaeffer CM & Borduin CM (2005) Long-term follow-up to a randomized clinical trial of multisystemic therapy with serious and violent juvenile offenders. Journal of consulting and clinical psychology 73: 445-453